166 - در حديث آمده است : تا قبل از زمان حضرت ابراهيم عليه السلام موى سر و صورت مردم سپيد نمىشد . و چه بسا پدر و فرزندى با هم در مجلسى حاضر مىشدند . امّا معلوم نبود كه كداميك از اين دو نفر پدر مىباشد . و به همين جهت از آنها سؤال مىشد : كداميك از شما پدر هستيد ؟ تا اينكه حضرت ابراهيم عليه السلام به درگاه خدا دعا كرده و گفت : - خدايا - موى مرا سپيد گردان تا بوسيلهء آن شناخته گردم « 1 » . سپس خداوند متعال دعاى حضرت ابراهيم عليه السلام را مستجاب نمود . و سر و ريش او سپيد گشت « 2 » .

--> ( 1 ) يعني علامتى براى بزرگ بودن باشد . تا بدينوسيله پدر از فرزند شناخته گردد . ( 2 ) - قال أميرالمؤمنين عليه السلام : كان الرجل يموت و قد بلغ الهرم - و لم يشب - . فكان الرجل يأتي النادي - فيه الرجل و بنوه - فلا يعرف الأب من الإبن . فيقول : أيّكم أبوكم . فلمّا كان زمان إبراهيم عليه السلام . فقال : اللّهمّ إجعل لي شيباً أعرف به . قال : فشاب و أبيضّ رأسه و لحيته ( علل الشرايع ج 1 ص 139 الباب 95 ) .